Twee decennia zijn voorbij sinds de creatie van beide soorten...
De oorlog was begonnen...
Victor vergrootte zijn leger,
Hij creëerde een legioen van vampieren om ze te beschermen tegen de eerste clan van weerwolven.
Een kwaadaardige en geïnfecteerde soort, onmogelijk om ooit meer de menselijke vorm te kunnen aannemen.
Totdat hij geboren was.
Lucian.
En ook al wou elke vezel van zijn dode ziel het kind doden,
hij deed het niet.
Over de jaren is dit kind gegroeid...
Hij bezat de kracht en de focus die degenen voor hem niet hadden.
Wat denk je, zoon?
Zullen we er meer maken?
Van hem? - Zoals hem!
Lucian zal altijd de eerste blijven van zijn soort.
De eerste van de Lycans.
Victor gebruikte Lucians geïnfecteerde bloed voor zijn eigen voordeel.
Hij maakte misbruik van het kind zijn dorst,
hij loofde hem terwijl hij zich moest voeden met mensen,
Victors slaven.
In plaats daarvan, creëerde hij een nieuw ras van onsterfelijke.
Lycans. Weerwolf, maar ook mens.
In tegenstelling tot de anderen, kon dit soort een harnas dragen.
Ze waren slaven en moesten hun meesters beschermen tijdens het daglicht.
Of zo dacht Victor, zo heel lang geleden...
O N D E R W E R E L D
DE OPKOMST VAN DE LYCANS
De nobeleN zijn overstuur, mijn heer. Williams Hestilands is niet gecontroleerd.
Weerwolven hebben hun slaven gedood.
Mensen, dat is dwaas.
Alstublieft, noteer hoeveel pijn me dat brengt.
Hun verloren slaven zijn onze verloren maaltijden.
Genoeg! Heb ik onze aandelen niet vertien- voudigd sinds de media is gaan slapen?
We rekenen met de wolven af zoals we altijd al hebben gedaan.
Heb je niets beter te doen, hoefsmid, dan met oorlogswapens te spelen?
Maak je op zijn minst nuttig.
Een beetje dankbaarheid, Sonja, aan diegene die je leven heeft gered.
Ik had geen redding nodig.
Zeg me, Lucian, doet het pijn in je hart als je je eigen soort doodt?
Helemaal niet. Het zijn dwaze beesten.
Geen familie van mij. - Echt?
Vader.
Je bent een voorrecht voor je ras. Weet je hoe je zo moet blijven?
Hou je ogen op de grond.
Verwijder dat.
Je werd gemist bij de raad.
Er zijn nog andere dingen die afgehandeld moeten worden.
Ik zie het. Ik hoop dat je genoten hebt van je nachtelijke jachtpartij.
Ik was aan het patrouilleren.
Je was ongehoorzaam. Ik zei dat je binnen deze muren moest blijven.
Je riskeert teveel, zodat een vader dat niet kan negeren!
Je laat de wolven over aan de dead dealers.
En waarom vader, is mijn risico gevaarlijker dan dat van hen?
Zij zijn mijn dochters niet.
En zij zijn geen raadsleden. Jij wel.
En op een dag word je een oudere, je geboorterecht.
Sonja, je staat heel hoog bij de raad.
Maar dat is zeer gevaarlijk.
Ze raken je spelen en je afwezigheid wel beu.
De gevaren van het bos zijn niet gevaarlijker dan die van de raad.
Je zal de dans van de politiek leren, om meedogenloos en pienter te zijn.
En bovenal, je zal loyaal zijn voor je familie.
Aan mij.
Per slot van rekening, zonder de loyaliteit tussen ons...
zijn we niet beter dan de beesten aan onze deur.
Lycan!
Nee! Westdog!
Genoeg!
Durf jij je hand te reiken naar mij?
Ik zei, dat is genoeg. - En dat zegt de meesters hond.
Je zal niet altijd zijn favoriet zijn.
Als jij valt zal ik er zijn.
Laat ons hopen dat dat zo is.
Waar kijken jullie naar? Ga terug aan het werk!
Het probleem voor de raad is simpel.
We worden aangevallen.
Zes keer in half zoveel weken...
De williams soort heeft onze muren bereikt.
Wat gebeurt er als er ook maar één doorheen raakt?
Uw vrees, Coloman, is misplaatst.
Worden we niet beschermd door een leger van onsterfelijken?
Natuurlijk, mijn heer. Maar de nobelen niet.
En zoals ik al zei, zij zijn het gras waar we op grazen.
Als we onze mensen niet kunnen beschermen maakt ons dat zwak.
En hoe zou jij kracht projecteren?
Laat onze dead dealers 's nachts patrouilleren...
zodat onze "daglicht bewakers" overdag kunnen patrouilleren.
Lycans die buiten de muren patrouilleren? Ben je gek geworden?
Ze zijn geboren als beesten...
en het primitieve gedeelte kan je niet weg krijgen!
Ik denk dat je vrees voor dit idee misplaatst is.
We kunnen een betere klasse van Lycans creëren.
Beter eten, betere kamers...
en ze onder de hand zetten van iemand die we vertrouwen.
Zoals je huisdier, Lucian, diegene die je dochters leven vandaag heeft gered.
Ik vind dat we haar mening hierover moeten weten.
Het lijkt alsof ze ergens anders nodig is. - Zoek haar.
Ik zal je suggestie...
overwegen. - Bedankt, mijn heer.
Het zou goed zijn de nobelen hierover aan te spreken als ze morgen arriveren,
zodat we hun interesse hiervoor hebben.
Lady?
Is het waar wat je mijn vader hebt verteld?
Dat je niets voelt als je ze dood?
Het zijn maar dieren.
Ze kunnen niet voor zichzelf denken.
Dus waarom moet ik iets voor hen voelen.
Sonja, als ik hier weg zou moeten...
wil je dan met me meekomen?
Weggaan?
Zeg dat niet. Denk er zelfs niet aan!
Ze zullen je opjagen en merken zoals al de anderen.
Niet als ik dit kan verwijderen.
Kijk!
Ik heb dit gemaakt. Dit zal mijn vrijheid zijn!
Lucian, beloof me dat je het niet zal gebruiken!
Alstublieft! - Is dit je antwoord? Dat je niet meekomt?
Je wil dus dat ik hier blijf voor jou?
Zoals dit? Zoals een dier?
Lucian.
Vampier en Lycan, we zijn allebei kinderen van Corvinus.
Maar mijn familie zijn slaven.
Ik zal deze sleutel gebruiken...
en zal deze plek verlaten.
Maar ik zal nooit zonder jou kunnen.
Heb je al nieuws over mijn dochter? - Ze is moeilijk te vinden.
Ze weigert met me te spreken.
En ze opent haar deur niet. Waarom zijn de jongeren zo blind?
Ze riskeert haar plaats in de raad en waarvoor?
Ik zou het niet weten.
U moet u voorbereiden, mijn heer. De nobele mensen zijn op weg hierheen.
Heel scherp. Geen wolf zal ervoor gaan staan.
Maak de paarden klaar!
Laat iemand anders gaan. - Waarom?
Afgelopen nacht, nadat ik wegging...
Laat gewoon iemand anders gaan.
Voor het geval het je ontglipt moest zijn, hoefsmid...
ik kan heel goed voor mezelf zorgen.
En daarbij...
je kan over me waken vanaf de muur.
Lady Sonja, uw vader heeft het bevel gegeven dat u achter moest blijven.
Ik ben van plan er op toe te zien dat onze gasten veilig door de poort geraken.
Poortbewaker! - Dit is geen verzoek.
Je vader is hier heerser over alles.
Daar doet hij me steeds aan herinneren.
Voorzichtig, hoefsmid. Laat je ogen rusten tussen je geheim.
Sluit het luik!
Vorm de formatie!
Stuur je mannen nu daarheen! - Kalm aan. Je ketting zit zeker te strak?
Ga achteruit! - Het zijn er teveel...
Ze zullen worden afgeslacht!
Stop hem!
Dimitri!
Lucian!
Sonja!
Lucian, nee!
Nee!
Hij deed het om me te redden.
Ben ik niet meester van dit huis?
Je weet dat het verboden is om je halsband te verwijderen.
Ja.
En toch breek je mijn wet nadat ik je jouw leven gaf?
Je dagen van vrijheid zijn voorbij! Slaaf!
Vader, laat hem. Ik zei je al...
Zwijg!
Je hebt me voor de laatste keer teleurgesteld.
Haal haar hier weg!
Zoek de lichamen. Zoek ze allemaal.
Voor het verwijderen van de halsband... 30 zweepslagen!
Je hebt me teleurgesteld, Lycan, met je verraad.
Je was als een zoon voor mij.
Ik gaf je je leven. - Je gaf me kettingen.
Ik dacht dat je het na al die jaren zou hebben geweten...
je kan het ene niet hebben zonder het andere.
Doe het!
Ik heb je toch gezegd dat ik er zou zijn als je ging vallen.
Stop ermee. Hij is een van onze beschermers... - Het zijn gewoon beesten.
Laat ze de anderen uitroeien. - Ze laten uitroeien?
Geloof me, het zou veel erger zijn als we ze niet zouden straffen,
Zie je, Coloman? En jij zou ze buiten de muren vertrouwen?
We kunnen ze niet eens binnen vertrouwen!
Bij mijn weten, is dat nummer 21.
Ga verder.
Blijf weg bij hem. Of ze straffen je ook.
Je medeleven voor Lucian is zo hartverwarmend.
Een slaaf. - Hij had net mijn leven gered.
Was jij het niet die zei dat ik meer dankbaarheid moest tonen?
Heb jij geen dankbaarheid voor diegene die je dochters leven heeft gered?
Ik zorg voor hem. Dat hij leeft, toont mijn kracht.
Onder andere omstandigheden had ik hem in stukken aan zijn eigen soort gevoerd.
Maar zijn straf is nu voorbij.
Hij zal vrijgelaten worden. - Vrij?
Jouw beoordelingsvermogen is verward, Sonja.
We verwarren orde niet met het sentimentele.
Het was Lucian verboden zijn halsband af te nemen en toch deed hij het.
Om welke reden dan ook...
hij blijft in de cel.
Een voorzorgsmaatregel.
Janosh en de andere nobelen zullen snel arriveren.
Je aanwezigheid wordt verwacht.
Ik heb gezien wat je daar deed.
Heel dapper... voor een mens.
Ben je ze al eerder tegengekomen?
Alleen in verhalen.
Was je niet bang van hen? - Ja.
Maar ik wou leven. - Ben je bang van mij?
Ja.
Ik kan je helpen.
Ik zal niet veel bijten.
Ben je zoals hen? - Nee.
Een Lycan, ja. Maar niet zoals hen.
We zijn dieren zoals je gezien hebt, minder geboren van William...
een puur en zuiver ras.
Geen spoor van mens meer over. Een wild en gewetenloos beest.
Zoals je verteld is. - Ik zag je.
Ze gehoorzaamden jou.
Ja.
Ja, dat deden ze.
Je mag hier niet zijn. - Ik moest wel.
Mijn liefste, het spijt me. Ben je oké?
Ja, ik ben oké.
Dit is mijn schuld. Als ik niet was weggegaan...
dan zou je niet zijn wie je bent.
Dit is niet jouw schuld.
Ik kan hier niet blijven. Ik moet deze plek verlaten.
Mijn vader zal dat nooit toelaten.
En je dead dealers? Zit daar niemand die je kan vertrouwen?
Hun loyaliteit aan mijn vader is veel groter dan die aan mij.
Tannis? - Tannis kan je niet vertrouwen.
Nee. Tannis weet het van ons.
Hoe? - Ik heb geen idee, maar...
als hij het je vader nog niet vertelde, dan betekent het, dat hij iets wil.
Sonja, zoek uit wat het is.
Breng ze binnen.
Janosh!
Bezit jij niet de grootste zilvermijn in dit land?
Ze is aangevallen, mijn heer.
Onze werkers zijn geïnfecteerd en veranderd in beesten.
Dat is heel jammer en spijtig.
Ik denk dat de helft van je rechten van je mijn de kosten moeten dekken van onze hulp.
Hulp?
We hebben allemaal het vuur op weg naar hier gezien.
En geleerd van de dood van baron Cavasher en zijn familie.
De wolven staan ook aan jouw deuren.
Waarom moet ik dan belastingen betalen?
Je kan je eigen huis niet eens beschermen!
Je hebt me al laten leegbloeden!
We hebben allemaal de verhalen gehoord.
Kijk in zijn ogen! Ze zijn echt!
Deze plek is vervloekt!
Ze zijn niet meer mens dan de duivels die ons land aanvallen!
Als duivels je beetnemen wees dan zeker...
beter de duivel die je kent.
Laat me los! - Natuurlijk.
Wil iemand anders nog iets zeggen?
Kom hier, stomme beesten. Hier heb je wat.
Laat hem met rust.
We zijn geen beesten!
Is dit wat jullie willen? Hun entertainment, hun speelgoed?
Hun huisdieren?
Ineenkrimpen onder de zweep...
en vechten onder onszelf?
Is dit wat jullie willen?
Ik heb mijn hele leven al volgens hun regels geleefd.
Ik heb ze beschermd, was jaloers op hen...
En waarvoor?
Om behandeld te worden als een beest.
We zijn geen beesten!
We hebben wel een keuze!
We kunnen kiezen om meer te zijn dan dit!
We kunnen slaven zijn...
of we kunnen Lycans zijn!
Het rouwen overvalt ons, mijn kind.
Maar het wordt tijd dat we deze nachtmerrie achter ons laten.
Met plezier. - Er zijn enkele moeilijke beslissingen te nemen.
Ik zou graag je hulp daarbij willen.
Natuurlijk, vader.
Als Lucian weg is...
moeten we een andere Lycan promoveren in zijn plaats.
Weg?
Coloman denkt dat hij de andere zal aansturen.
We moeten hem verwijderen.
Dat zal moeilijk worden.
Hij is al zo lang bij ons.
Misschien, Gyorg.
Of Thrasos.
Zij zouden...
te vertrouwen zijn. - Excellent idee.
Ik zal ze sterk overwegen.
Jij, mijn kind, bent het belangrijkste in mijn hart.
Wat heb je mijn vader verteld?
Wat heb je hem verteld? - Niets.
Waarom? - Waarom wat?
Waarom heb je hem niets verteld?
Zou je vader de man verwelkomen die hem het nieuws brengt en het fijn vinden...
dat zijn dochter samen is met...
een Lycan?
Hij staat niet zo bekend voor zijn "dankbaarheid".
En ik ben nog niet in een positie waar ik dit kan gebruiken in mijn voordeel.
Welk voordeel?
Er zijn 12 zetels in onze raad. - En we sterven niet zo snel.
Spijtig genoeg, nee.
En wat als ik mijn zetel bij de raad opgeef en deze simpel aan je geef?
Waarom zou je dat doen? - Kan je een geheim bewaren?
Ik wil daar wel iets voor teru hebben.
Twee minuten. Langer is te riskant.
Het spijt me. Er was geen andere manier.
Tannis?
Je had gelijk. Hij helpt ons in ruil voor een plaats in de raad.
En je vader weet van niets? - Ik ben er zeker van!
Sonja, het gaat lukken!
Een paar van de anderen zullen ook meekomen: Sabas en Xristo de mensen.
Mijn liefste, er is geen tijd!
Mijn vader gaat je morgen doden nadat de mensen veranderd zijn.
Je moet vertrekken tegen zonsopgang.
En jij? - Het belangrijkste is dat jij in leven blijft.
De beste kans die je hebt is als Victor en de dead dealers slapen.
Ik zal bij mijn vader zijn als je vertrekt.
Haast je!
Als dit plan werkt zie ik je binnen drie dagen na de zonsondergang.
Er is een open plek aan de rivier. Ik zie je daar.
En als het niet lukt? - Ik ontmoet je op die plek.
Kom. Domme beesten.
Wees dapper, mens.
Weet je wat jouw probleem is?
Je verstaat de natuurlijke orde van de dingen niet.
Dingen veranderen.
Wees klaar als zij dat zijn.
Beschouw het als een afscheidscadeau.
Wacht!
Besef je niet dat dit een geschenk is dat ik je geef?
Het is een vloek!
Wat hebben ze gedaan met ons? - Dat zullen we vlug genoeg ontdekken.
Ze hebben ons veranderd, net zoals jij?
Ja.
Waarom? - Hij wil je gebruiken voor zijn eigen bescherming.
Ik zou eerst sterven. - Laat me je dan helpen.
De tijd is gekomen. Tegen zonsopgang verlaat ik deze plek.
En je mag het risico nemen om me te volgen.
Er wacht ons een nieuw leven achter deze muren, mijn vriend.
En je kan er deel van uitmaken. Eén van ons.
Of blijf en dien hen.
Nieuwe honden vandaag. Eens kijken hoe ze eruitzien.
Je bent te laat.
Hij is al weg.
Volg je mij?
Sabas, Xristo, laat de anderen vrij. De rest van jullie volgt mij!
De vrijheid is voor jullie. Vooruit!
Deze kant op!
Hier, rechts!
Loop! Loop!
Blijf lopen!
Verdomme!
Raze!
Er is niets wat je kan doen!
Ik kom terug. Ik beloof het je!
Nee!
Mijn heer!
Mijn heer, Lucian is ontsnapt.
Het bos, ga!
Ga!
Mijn heer!
Vooruit! Vooruit!
Ga daarin! - We hebben ze bijna allemaal.
Tannis!
Komaan, vooruit!
Ja, mijn heer?
Waar is de sleutel die ik je hiervoor gegeven heb?
Ik heb hem zelf in de wapenkamer gelegd.
Hoe komt het dan dat het open is?
Ik heb geen idee. - Ik denk dat ik het wel weet.
Dood hem! - Nee!
Alstublieft...
Controleer de wapenkamer.
Er moet een uitleg voor zijn. - Laat het me zien!
Ik ben nog nooit buiten de muren geweest.
Geniet ervan nu het nog kan, Xristo,
want binnenkort moeten we ons een weg terug naar binnen vechten.
Niet iedereen is weggeraakt. En we laten onze broeders daar niet achter voor dood.
We hebben Viktor vernederd en zij zullen daarvoor de prijs betalen.
We hebben geluk dat we levend zijn weggeraakt.
we zijn maar een klein aantal zonder wapens. - Dat is waar.
De nobelen die je hier brachten kunnen ons terugleiden naar hun landgoed?
Ja. - Goed. Komaan.
Hij moet hier zijn.
Hij lag toch hier?
Hier.
Hij moet een andere gemaakt hebben.
Ik heb nooit aan je getwijfeld.
Ik wil geen enkele halsband rond jullie nek verwijderen,
maar gewoon verwisselen met een van mezelf.
Je hebt een keuze.
Je kan weglopen en schuilen of blijven en vechten.
Elke man die met me meevecht zal zijn vrijheid krijgen...
en als hij het wenst... onsterfelijkheid.
Er zijn nog andere landgoederen ten westen van hier.
Ik wil dat je daar heengaat. Kijk hoeveel er ons willen vergezellen.
Ik zie je hier over twee dagen.
Vader!
Liet ik je schrikken? - Nee!
Dat deed je niet. - Het daagt me...
dat ik gedachteloos was.
Ik was zo met mezelf bezig en kwaad over het verraad van Lucian...
dat ik niet heb nagedacht...
over jouw gevoelens.
Mijn gevoelens? - Ze wurmen zich een weg in onze levens...
en we vergeten hun afkomst.
Ik zelf had gevoelens voor Lucian.
Hij kon alles zijn. Een "dead dealer" misschien.
Ja.
Misschien.
Maar hij is niet zoals we hoopten.
Nietwaar?
Heb je hem helpen ontsnappen?
Hem helpen?
Natuurlijk niet!
Lieg je tegen me?
Er zijn vele dingen die ik tegen je wil heb gedaan.
Maar hij is een Lycan.
Het spijt me, mijn liefste...
maar je laat me geen keuze.
Vader, alstublieft!
Ik wil je leugens geloven!
Maar ik kan mijn eigen dochter nog niet vertrouwen!
Hoe kon je? - Vader...
Ik hou van hem. - Je hebt me verraden!
Om bij een beest te zijn!
Ik hou meer van jou dan om het even wat!
Ze mag deze kamer niet verlaten!
We hebben de orders gekregen om te wachten.
Aan deze snelheid hebben we genoeg mannen tegen het einde van de week.
Is er al enig teken van Sonja? - Nee.
Ze had hier al moeten zijn.
Met alle respect, Lucian, ik zie niet in waarom we op haar wachten.
Ze is niet één van ons.
Ben je vergeten dat zij diegene is die ons vrijgelaten heeft?
Maar ze is een vampier.
Ze heeft je verraden. Ze kan ze naar hier leiden!
"Dead dealers" zullen zeer zeker op zoek zijn naar ons.
En ze zullen ons uiteindelijk wel vinden. Maar niet door toedoen van haar.
Ik vertrouw Sonja met mijn leven en zolang ik de baas, zul jij dat ook doen.
Ik zei je toch om niets te zeggen.
Lucian heeft twee landgoeden voor zich gewonnen, mijn heer.
En heeft afspraken gemaakt voor wapens.
De slaven hebben zich aangesloten bij hem. - Hun vrijheid kan wel een ziekte zijn...
als de plaag van Williams. - Je moet je huisdier terughalen.
Dank je, Coloman! Het is mij enkel ontgaan.
Ik hoef helemaal niets te doen. Lucian zal uit vrije wil terugkomen.
Ik heb iets dat hij wil.
Dame.
Luka! Wat is er? Waar is ze?
Sonja is gearresteerd.
Hij weet het van jullie twee.
Hij zal haar doden.
Ik vond dat je het moest weten.
Nog niets, mijn heer.
Het is een val en je weet dat. - Ik laat haar niet alleen sterven.
Ze volgen je naar hier, Lucian. Als je gaat zullen we verliezen.
Laat me je een geheim vertellen, vriend. Het enige waar ze mij om zullen volgen...
is het idee dat we vrij zijn. Dat is wat ze hier brengt.
Jij kan ze samenhouden tot ik terug ben.
En ze leiden als ik niet terugkom.
Ben je oké? - Ja.
Lucian, je was vrij. - Niet zonder jou.
We moeten nu gaan!
Mijn heer!
Je dochter is ontsnapt. - Ja, natuurlijk.
Weg hier!
Deze kant op!
Die daar! - Ja!
Nu!
Hoe durf je je hand op te heffen naar mij?
Ik wil dit niet. - Ik ben je vader!
Denk je dat je mij kan verslaan? Ik wil je niet verslaan...
Me doden zal je geliefde Lycan niet redden.
Roep je mannen terug! Voor het welzijn van je kleinzoon!
Een wonder, vader!
Een vereniging van de twee bloedlijnen.
Ik vervloek de dag dat je moeder haar leven gaf...
om je op deze wereld te brengen.
Dat ding binnenin je...
is een monster! Geloof me!
Sonja!
Dit is voorbij. Verwijder hem!
Begrijp je wat je gedaan hebt? Deze nacht ging niet om jou, maar om hem.
Ik kon Lucian aan de raad hebben gegeven zonder dat ze iets van jou zouden hebben geweten.
Maar na dit, nooit!
Nee!
Als ik niet was weggegaan was dit nooit gebeurd.
En je zou niet zijn wie je bent.
Je hebt gelijk.
Niemand zou een leven als dit moeten leiden.
Sommigen zijn vrij, dankzij jou.
Dingen zijn voor altijd veranderd door wat je hebt gedaan.
Maar ik heb voor jou gefaald! - Nee.
Lucian, mijn liefste...
Je hebt niet gefaald voor mij.
De keuzes die ik heb maakte hebben me hierheen geleid.
Niet jij.
Je nam het risico om me te komen zoeken.
Dat zou ik ook voor jou doen.
Voor ons.
Open de deur!
Nee. - Neem haar!
Nee. Nee!
Nee!
Ik vermoord je! Jullie allemaal!
De beklaagde beging hoogverraad tegen dit huis.
Ze kruiste zichzelf met beesten!
Ze heeft iets met hun ontsnapping te maken. - Ik redde dit huis al meerdere keren.
Je hebt je eigen soort gedood!
En je hebt bloedlijnen gekruist wat resulteerde in dat ding dat in je zit.
Uw laatste glorie vergeeft uw huidige schuld niet...
zelfs uw positie als raadslid niet.
De straf voor deze misdaden, is de dood!
Waar stemt u voor?
Ja.
- Ja.
Ze is jouw dochter.
Ja.
Breng haar naar de kamer!
Nee! Je mag dit niet doen!
Viktor. Viktor, nee!
Nee, Viktor! - Hou je mond!
Nee!
Lucian!
Nee, Sonja! Kijk me gewoon aan!
Hou je ogen op mij gericht. Sonja, kijk me aan!
Ik hou van je.
En ik hou van jou.
Dit is nog niet voorbij.
Tot ziens, mijn liefste!
Nee!
Sonja!
Haal mijn messen. - Ja.
Mijn heer.
Bevrijd de anderen. Ga!
Volg mij!
Willen jullie je wraak? - Ja!
Help ons dan. Vooruit!
We hebben grotere zorgen dan jouw geliefde rollen!
Ga naar de ouderen. Nu!
Dood die honden!
Viktor.
Je hebt mijn dochter bevuild! - Ik hield van haar!
Je hebt haar gedood!
Ik had je onder mijn hiel moet verpletteren de dag dat je geboren was!
Ja, dat had je moeten doen!
Maar dat deed je niet!
Lucian!
Lucian...
het is volbracht.
Nee.
Dit is nog maar het begin.
Laat me je iets vertellen over je geliefde duistere vader...
Hij is diegene die je familie heeft vermoord...
niet de Lycans.
Maar toen hij bij jou kwam...
kon hij het niet aan om je leeg te laten bloeden.
Je herinnerde hem zo veel aan zijn dierbare Sonja.
De dochter die hij veroordeelde tot de dood.
Leugens!
Vertaling: Daboy Eindbewerking: United CustomNL ReleaseS
Gedownload van www.ondertitel.com